Katschberg, το μονοπάτι της Έλευσης ( il sentiero del Avvento) - Η πιό όμορφη Χριστουγενιάτικη αγορά του κόσμου.!

Το 2017 μπόρεσα να επισκεφτώ μια από τις πιο όμορφες χριστουγεννιάτικες αγορές που έγιναν ποτέ.  Αν και στην πραγματικότητα δεν είναι μια πραγματική χριστουγεννιάτικη αγορά αφού δεν υπάρχουν είδη για αγορά, η μαγεία που βασιλεύει σε αυτό το μέρος έχει κάτι το μοναδικό.  Μιλάω για το Κάτσμπεργκ Advent Path, στην Καρίνθια - Αυστρία, μήκους περίπου 6,8 χιλιομέτρων και σε υψόμετρο 1.700 μέτρων, με διάφορους "σταθμούς" προσεκτικά στημένους μέσα σε παλιούς αχυρώνες.

Ομολογώ ότι ήμουν τυχερός με τον καιρό.  Χάρη σε μια πρόσφατη χιονόπτωση, όλα ήταν πιο μαγικά και σε τυπικό χριστουγεννιάτικο στυλ: δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι καλύτερο.

 Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα σιγά σιγά.  Όπως είπα προηγουμένως, το μονοπάτι Advent Katschberg δεν είναι μια πραγματική αγορά, αλλά ένα μονοπάτι που πρέπει να ανακαλύψετε με τα πόδια ή με έλκηθρο από άλογα.

 ΣΗΜ.  Από φέτος, η είσοδος στο Advent Path έχει χρέωση, κάτι άκουσα για 15 με 20 €  + διάφορες άλλες χρεώσεις για έλκηθρα ή έλκηθρα με άλογα.

 Μπορείτε να φύγετε με τα πόδια από το κέντρο του Katschberg ή αν θέλετε να πάτε με έλκηθρο αλόγων,  αυτό ξεκινά από το ξενοδοχείο Alpengasthof Bacher.  Η βόλτα με έλκηθρο με άλογα ξεκινά απο δώ για ένα συναρπαστικό ταξίδι που διασχίζει το χιονισμένο δάσος για μήκος 2 χιλιομέτρων.  Αν θέλεις, μπορείς να τα κάνεις όλο με τα πόδια ή να πας με έλκηθρο και να επιστρέψεις με τα πόδια ή το αντίστροφο. Ωστόσο,το μονοπάτι παραμένει μια εντυπωσιακή διαδρομή ανάμεσα σε χιονισμένα τοπία και θέα που κόβει την ανάσα.

Μόλις φτάσετε στο Pritzhuette, αφήνετε το έλκηθρο και ξεκινάτε το πραγματικό μονοπάτι Advent (περίπου 2 χιλιόμετρα): στην είσοδο του μονοπατιού υπάρχει ένα ξύλινο σπίτι όπου κάθε επισκέπτης παίρνει ένα φανάρι για να φωτίσει το δρόμο (υπάρχουν βέβαια  πυρσοί που έχουν στερεωθεί στην πορεία, οπότε δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα ) και ένα θερμός για ζεστό τσάι, που θα γεμίσετε στην πορεία. (υπάρχουν δοχεία με ζεστό τσάι, που σερβίρουν κυριούλες με παραδοσιακές στολές, έξω από κάποιους αχυρώνες).

   Από αυτό το σημείο και μετά, περπατάτε μέσ' το απόλυτο λευκό, συναντώντας πότε πότε παλιούς αχυρώνες όπου μέσα τραγουδιέται ένα διαφορετικό χριστουγεννιάτικο θέμα, σε κάποια σημεία του μονοπατιού συναντούμε μουσικούς να παίζουν μελωδίες με το "κέρατο", το corno alpino, το alphorn.... έτσι έχουμε τα τυπικά τραγούδια της χριστουγεννιάτικης παράδοσης, καλύβα διαλογισμού, εργαστήριο που κατασκευάζουν αρκουδάκια για παιδιά, εργαστήρια χειροτεχνίας, καλύβα όπου αφηγούνται ιστορίες για την Έλευση και πολλά άλλα, όλα στην πιο όμορφη ατμόσφαιρα ...

Το πρόγραμμα δραστηριοτήτων (ώρες λειτουργίας 14.00-20.30) κατά μήκος του μονοπατιού αλλάζει καθημερινά, ώστε να μπορείτε να περπατήσετε το μονοπάτι Adventweg αρκετές φορές, ζώντας συνεχώς νέες εμπειρίες.

 Η είσοδος σε αυτούς τους αχυρώνες, η εμπειρία της ζεστασιάς τους, η ακρόαση υποβλητικών θεμάτων και ιστοριών που σχετίζονται με τα Χριστούγεννα στα βουνά είναι ό,τι καλύτερο μπορείτε να ζητήσετε για μια "βύθιση" στη μαγική χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.

.....Έτσι, ανάμεσα σε μελωδίες που τραγουδιούνται από μια ομάδα δίπλα στο αναμμένο τζάκι, τον στάβλο όπου μπορείτε να χαϊδέψετε τα ζώα του ζωολογικού κήπου των Άλπεων και τους μουσικούς της κόρνας (κέρατου) των Άλπεων με τις διαλογιστικές μελωδίες τους, το μονοπάτι Advent Katschberg σας τυλίγει σε μια μοναδική ατμόσφαιρα κάνοντάς σας να ξεχνάτε ότι βρίσκεστε μέσα σε θερμοκρασίες που είναι και μείον δέκα βαθμοί.

 

 

   Οι θερμοκρασίες πέφτουν απότομα όταν δύει ο ήλιος, αλλά αυτή είναι ακριβώς η καλύτερη στιγμή για να επισκεφτείτε το Katschberg Advenweg, όταν είναι σχεδόν σκοτάδι και περπατάτε ακολουθώντας τα φώτα των πυρσών, ακούγοντας τη σιωπή των βημάτων σας στο χιόνι.  Πιό πέρα, ένα φως από ένα μικρό σπίτι αραχνοφαίνεται και σπάει δειλά το σκοτάδι του δάσους: είναι το καταφύγιο των ήχων, όπου μέσα κάποιοι μουσικοί  με πνευστά όργανα σου εμπνέουν  μια αίσθηση άνεσης και ασφάλειας, ξυπνώντας σου συναρπαστικές παιδικές αναμνήσεις....

.....Γιατί αυτή είναι ακριβώς η δύναμη του Advent Path: ζώντας τα παραδοσιακά Χριστούγεννα, όπως τα παλιά χρόνια, μακριά από πράγματα κατασκευασμένα στην Κίνα και από τις καταναλωτικές εξάψεις άλλων Χριστουγεννιάτικων αγορών, απολαμβάνοντας πολύτιμες στιγμές παράδοσης, οικειότητας και σιωπής.

   Κι έτσι, περπατώντας από αχυρώνα σε αχυρώνα, ανάμεσα σε χιλιάδες φωτογραφίες και βίντεο, ολοκλήρωσα την κυκλική διαδρομή  και επέστρεψα στην αφετηρία του Pritzhuette.  Με περιμένει άλλο ένα "ταξίδι", αυτό που με πάει πίσω με  έλκηθρο αλόγου, σε τριάντα λεπτά και στο μισοσκόταδο του δάσους, στην πραγματική ζωή του κέντρου του Κάτσμπεργκ, έχοντας αποκομίσει την εντύπωση, ότι έχω ζήσει την πιο όμορφη Χριστουγεννιάτικη αγορά...

για περισσότερες και πρόσφατες πληροφορίες για το "Μονοπάτι της Έλευσης" στο  επίσημο site του Katschberg

https://www.katschberg.at/de/adventweg.html

Livigno...όταν αλλού δεν έχει χιόνι..

 Θυμάμαι όταν για πρώτη φορά έφτασα στο Livigno, τον Μάρτιο του 1993, με έναν ματρακά  fiat uno 1100 και με το πάθος και τη δίψα  του αρχάριου χιονοδρόμου να βρει τον χιονοδρομικό του παράδεισο, τα μάτια μου γούρλωσαν στο αντίκρυσμα του χωριού κατεβαίνοντας πάνω από τον οικισμό Tre Palle, και το μυαλό μου σκέφτηκε αστραπιαία .."εδώ είμαστε"...

 Μέσα σε μια κοιλάδα στα 1870 μέτρα υψόμετρο, σπιτάκια ξύλινα αραδιασμένα κατά μήκος, με ένα μέτρο χιόνι στις στέγες, ο καπνός από τα τζάκια να λικνίζεται φιδίσια στον χλωμό ουρανό και οι πίστες χύνονταν κατηφορικά αυλάκια στην μια πλευρά της κοιλάδας ,στην πλαγιά του carosello 3000...

 

Φανταστείτε τωρα, κάποιον που έχει δει μόνο τα ρημάδια χιονοδρομικά της Ελλάδας, και τα μικρά χιονοδρομικά του Abruzzo, μιάμιση ώρα από το σπίτι μου στη Ρώμη, να βρίσκεται ξαφνικά σε ένα από τα  ομορφότερα και ένα από τα ψηλότερα χιονοδρομικά της Ιταλίας και των Αλπεων...ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!

Από εκείνη τη φορά, που τον έχανες που τον έβρισκες, χειμώνα καλοκαίρι, τσουούπ στο Livigno .! Κι όλο αυτά μέχρι το 2000 που πήγα για τελευταία φορά για να γιορτάσω το Ιωβηλαίο...Κάτι οι πίστες, κάτι τα αφορολόγητα (καθότι αφορολόγητο χωριό μέχρι και σήμερα), κάτι το κρύο που δεν έπεφτε κάτω από -15 το χειμώνα και δεν ξεπέρναγε τους 20 το καλοκαίρι, κάτι η μυστήρια ομορφιά του υπερβολικού χιονιού, όλα μαζί συντελούσαν στο να ζεις οπότε κι αν ήσουν εκεί, τον επίγειο ορεινό παράδεισο ...

Από τότε κι έπειτα, γυρίζοντας "μόνιμα" Ελλάδα, επιστρέφοντας κάθε μήνα Ιταλία, γνώρισα νέο παράδεισο στους Δολομίτες...Χρόνια λοιπόν με "έτρωγε" η απουσία του πρώτου μου Αλπικού έρωτα και έτσι αποφάσισα μετά από 22 χρόνια να ξαναγυρίσω στα παλιά λημέρια, έτσι, λίγο από νοσταλγία, λίγο από περιέργεια, λίγο από τις συνθηκες του χιονιού που έδειχναν καταπληκτικές, όπως πάντα βέβαια.....

 Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ.. ..το Livigno δεν είναι όπως το ήξερα... Συνεχίζει βέβαια να είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ για κάποιον που δεν έχει ξανάρθει, αλλά έχει μεγαλώσει....κι ότι μεγαλώνει φθείρεται και χαλάει η σφριγηλότητα του κι η μοναδικότητα του....έγινε γνωστό με το facebook, με κάτι τύπους ψώνια σαν και μας που διαλαλούσαν την επί της γης μοναδικότητα του...Τώρα κάθε "καρυδιάς καρύδι" σέρνεται στους δρόμους του, άνθρωποι που πολλές φορές δεν έχουν να κάνουν με τη χιονοδρομία και με την ορεινολαγνεία, μαζεύονται για να κάνουν τα ψώνια τους, τα μαγαζιά έχουν διπλασιαστεί και οι τιμές τού κάποτε, δεν υπάρχουν πια ούτε σαν μυρωδιά ...Το χωριό έχει μεγαλώσει τόσο που από το τελευταίο σπίτι και ξενοδοχείο, στις δύο του άκρες, θες 4 χιλιόμετρα για να πάς στο κέντρο, ενώ κάποτε τα άκρα του δεν απείχαν του κέντρου περισσότερο από ενάμιση χιλιόμετρο.

Οπως και νάχει ,σαν χιονοδρομικός προορισμός είναι μαγευτικός, σίγουρα δεν συγκρίνεται με την απεραντοσύνη και μοναδική ομορφιά των Δολομιτών, αλλά είναι ότι πρέπει για αρχάριους και μεσαίους σκιέρ που θέλουν μια πρώτη συγκλονιστική επαφή με τις Άλπεις, και που θέλουν να περάσουν ΚΑΛΑ ένα τετραήμερο ....

Στο χωριό απλώνονται 120 χιλιόμετρα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ στρωμένες πίστες, οι πιο πολλές κόκκινες, λίγες μαύρες και ακόμη πιο λίγες μπλε ...Ποιότητα χιονιού αγγίζει το τέλειο, θερμοκρασίες πολύ χαμηλές και χιόνωση σχεδόν πάντα φυσική,αφού από τον Οκτώβριο έως και Μάιο χιονίζει μπόλικα και ακατάπαυστα...Το κακό είναι ότι οι δύο πλαγιές του βουνού, δεν είναι ακόμη ενωμένες μεταξύ τους, οπότε πρέπει να αποφασίζεις που θα πας σήμερα και που αύριο....Βέβαια η κάθε πλαγιά σε βγάζει για μια ολόκληρη μέρα σκι, δεν βαριέσαι και στην περίπτωση που θες να αλλάξεις πλαγιά, πας μέσα σε 5 λεπτά απέναντι με το δωρεάν ski bus...

Η μία πλευρά είναι το carosello 3000 ski area και όπως δείχνει και το νούμερο ακουμπάμε σχεδόν τα 3000  μέτρα.. Εδώ οι πίστες είναι στη βόρεια πλευρά, και για να μην τρέχετε να ψάχνετε τσάμπα την καλύτερη, θα σας πω μόνο ένα : κόκκινες Blesaccia 1 και 2 και μαζί με την μαύρη Zuelli φτάνουμε στο χωριό, διανύοντας 3300 περίπου χιλιόμετρα, με μια υψομετρική διαφορά. 1000μ. και με max κλίσεις 50,42%.

Μια άλλη πονηρή και δυνατή πίστα είναι η κόκκινη Femminile (η γυναικεία), που ξεκινάει δεξιά από το τέλος του λιφτ Blesaccia 2, ξεκινάει παραπλανητικά ομαλά, μετά φτάνει σε max κλίση 56% κι ενώνεται κι αυτή με τη Zuelli μέχρι το χωριό.

Αριστερά και κάτω από την άφιξη της καμπίνας του Carosello, υπάρχει skicross snow Park και δεξιά κάτω οδηγούμαστε στην κόκκινη Federia, μια μικρή (1080μ) πίστα για ζέσταμα, εκεί σπάνια βρίσκεις ουρά στο λίφτ, απ' όπου ανεβαίνοντας στην κορφή, πέφτεις αριστερά στην κόκκινη slalom, ένα ωραίο snow Park με μιά όμορφη χαραγμένη giant slalom  διαδρομή με πόρτες και χρονομέτρηση.

Τελειώνοντας με την πλευρά του Carosello, θα έλεγα ότι για αρχάριους ενδείκνυται η πλευρά δεξιά του λίφτ της Blesaccia 2, με κατεύθυνση την  Costaccia και το ομώνυμο καταφύγιο, που βρίσκεται πάνω από το κέντρο του χωριού. Εκεί έχει ήπιες πίστες, με πολύ περισσότερο κόσμο, που τελειώνουν στα μπαράκια και εστιατόρια του livigno. Λίγο πιο τεχνική πίστα είναι η Natale, που μαζί με την Costaccia σώζουν λίγο το αδιάφορο της περιοχής...

    Περνώντας απέναντι στη νότια πλευρά της κοιλάδας, ξαπλώνονται οι πίστες του Mottolino ski area...Από δω υπέροχη θέα και ολοκληρωμένη του χωριού, με πίστες κόκκινες, μαύρες και μπλέ, η περιοχή ενδείκνυται περισσότερο για τους αρχάριους αλλά δεν απογοητεύει και τους πιο έμπειρους ..

Από τις καλύτερες κόκκινες η mottolino centrale και η sponda fis (πίστα για προπονήσεις των εθνικών ομάδων),και μια άκρως ενδιαφέρουσα μπλέ η Piemonte,που ξεκινάει στην κορυφή του mottolino κάνουμε αριστερά και μετά από μια εύκολη κλίση περνάμε σε μια πιο όμορφη κλίση μέσα από δασωμένη περιοχή και καταλήγουμε στην αφετηρία της τηλεκαμπίνας.

  Το ομορφότερο βέβαια κομμάτι της περιοχής είναι η δεξιά πλευρά του βουνού που τρέχουν 2 υπέροχες μαύρες πιστες, η nera και η Paradisin που καταλήγουν και συνεχίζουν και οι δύο στην φημισμένη μαύρη Giorgio Rocca (προς τιμήν του παγκόσμιου πρωταθλητή στο ειδικό και γιγάντιο σλάλομ από το Livigno) και τελειώνουν στην περιοχή Teola του χωριού.

Για τους snow Park addicted, η ζώνη του Mottolino και συγκεκριμένα πάνω από το χωριό tre palle, έχει το πιο fun snow Park της Ευρώπης, που είναι ανοικτό μέχρι και τα μέσα Μαϊου.

Αντε και κατεβήκαμε τις πίστες ...και τώρα τι κάνουμε???

Αν είμαστε στο Carosello, μαζευόμαστε στην αφετηρία της καμπίνας, και στο τέλος της μαύρης πίστας ,στο Stalet, δυνατό after bar, με live μουσική έξω και dj μέσα, όποτε ο καιρός δεν επιτρεπει το έξω. Υπέροχη μουσική, δυνατό bombardino, πολύ καλή πηκτή μαύρη σοκολάτα ρόφημα, ωραίο appfelstrudel...

Αν τώρα βρισκόμαστε απ' την άλλη πλευρά του Μottolino, στο Tea del Vidal γίνεται ψιλοχαμός, με το bombardino να ρέει άφθονο,αφού αυτοί το φτιάχνουν μόνοι τους με αγνά υλικά και εφόσον εδώ το εφηύραν πριν από 40 περίπου χρόνια...βέβαια δεν θα πρέπει να σας ξεφύγει και το Cosmo, όπου τα live πάνε σύννεφο ,κι αυτό,όπως και τ άλλο, στο τέλος της τηλεκαμπινας.

Αν τώρα κάποιος φύγει γρήγορα από τις πίστες και μπεί στο κέντρο του χωριού, εκεί τον περιμένει κάτι πολύ καλό....το pub -bistro "bivio", έχει πολλά κοκτέιλς και ανεβασμένη μουσική για ψαγμένους... Το ίδιο και το Mikys bar πιο μπροστά κι αριστερά, το bar του ξενοδοχείου Debora Compagnoni (της πρώην παγκόσμιας πρωταθλητριας της ελεύθερης κατάβασης) και το Daphne's bar σε ιρλανδεζικο στυλ.

Για after δεν γνωρίζω πολλά ,γιατί συνήθως σε τέτοια μέρη,οι περισσότεροι πάνε για σκί, οπότε κοιμούνται σχετικά νωρίς, άρα η ζωή μετά τις δώδεκα είναι δύσκολη.. Μέχρι αργά πάντως βρίσκεις την μπυραρία birrificio Livigno με μεζεδάκια και την Marcos pub bistro με φαγητό και πίτσα που κλείνουν στις 12.

                             

    Μια καλή Χιονοδρομικη μέρα θέλει να επισφραγίζεται με καλό φαί και κρασί..Το Livigno, είναι το πιό κατάλληλο μέρος!! Παντρεύει τις αλπικές γεύσεις με τις Ιταλικές και τις Μεσογειακές.

Εδώ θα βρούμε πολλά εστιατόρια ,κάποια με μοντέρνο στύλ και τα περισσότερα με στύλ rustico. Οι Λομβάρδοι και κυρίως οι Βαλτελινέζοι φημίζονται για τα πολλά και υπέροχα τυπικά φαγητά τους ,καθώς και μια σειρά ποικιλιών κρασιού που είναι doc της Valtellina.  

Τυπικό τους φαγητό, τα ζυμαρικά pizzoccheri, κοντή ταλιατέλλα  από φαγόπυρο και λίγο στάρι, αλεσμένα αποκλειστικά σε πετρόμυλο, μαγειρεμένα με κομματάκια πατάτας, βρασμένου λάχανου ή σπανάκι και σάλτσα από φρεσκολιωμενο αγελαδινό  βούτυρο και τριμμένο  τυρί .

 

Για τα pizzoccheri, όπως και για τα άλλα τοπικά ζυμαρικά, το καλύτερο τυρί για τρίψιμο είναι το τοπικό και φημισμένο bitto και το  stravecchio. Φτιαγμένα από ωμό άβραστο γάλα αγελάδων που αρμέγονται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες και βόσκουν στην κοιλάδα στα 1800 μέτρα. Το γάλα μεταφέρεται αμέσως στον τόπο παραγωγής και αφού φτιαχτεί τυρί, αφήνεται να ωριμάσει από 3 μήνες έως 10 χρόνια σε σπηλιές από πέτρα. Ειναι ότι νοστιμότατο έχω δοκιμάσει σε τυρί...

Περίφημα και τα αλλαντικά τους, bresaola και speck και το τυπικό κρασί της valtellina το Nebbiolo.

ΠΟΥ ΘΑ ΦΑΜΕ..;;

Τα περισσότερα, για να μην πώ όλα τα εστιατόρια ,προσφέρουν πολύ και ωραίο φαγητό και σε πολύ καλές τιμές. Τιμές ξεκινούν από 25-40 ευρώ το άτομο και για πίτσα περίπου 10-15 ευρώ φτηνότερα ..

Γενικά στο Livigno  τρώς καλά και ότι μπορείς να φανταστείς. Αξίζει όμως να επισκεφτείς χαρακτηριστικά-τυπικά της περιοχής εστιατόρια με αλπικό Ρουστίκ  διάκοσμο και παραδοσιακές τοπικές συνταγές . Ένα απ' αυτά που μου κίνησε την περιέργεια αμέσως μόλις το είδα είναι το Calcheira στην αρχή της κοιλάδας val Federia, στο τέλος του χωριού, εκεί που αρχίζει η κοιλάδα και το μονοπάτι που βγάζει Ελβετία ..Στο τέρμα του δρόμου υπάρχει το τελευταίο parking P3, παρκάρεις και μπαίνεις . Δοκιμάζουμε οπωσδήποτε τα sciatt, (στρογγυλές τηγανίτες με γέμιση  τοπικό τυρί-προσφέρονται σαν ορεκτικά), ravioli με γέμιση ricotta (ξινομυζήθρα) με μέλι και pesto από ρόκκα και τραγανό καραμελωμένο speck, Stecco από μοσχάρι σε σουβλάκι τυλιγμένο με speck  (κάτι παρόμοιο με κεμπάπ αλλά πιο εξελιγμένο) και βέβαια στο τέλος  crostata με φρούτα του δάσους  και τηγανίτες από μήλα με κρέμα βανίλια. Ένα καλό χορταστικό δείπνο μαζί με ποτό δεν θα στοιχίσει πάνω από 40 ευρώ το άτομο....

Αν μικρός είχες ονειρευτεί να τρέχεις στα ελβετικά αλπικά λιβάδια  σαν την Χάιντι και να ζείς στη θαλπωρή του κουκλίστικου σπιτιού του παππού της, να η ευκαιρία να ζήσεις από κοντά το όνειρο σου!! Σίγουρα, όχι να γίνεις Χάιντι, αλλά να ζήσεις για λίγες ώρες έξω απ' το χωριό και πάνω στο βουνό, ανάμεσα στα έλατα και πάνω από το καθάριο ποταμάκι, την περιποίηση και τις μοναδικές γεύσεις του Leo και της γυναίκας του, στην baita Tea da Memi! Εδώ πρέπει από μέρες πριν να κάνεις κράτηση, γιατί ο κουκλίστικος χώρος είναι μικρός και μετά βίας χωράει είκοσι άτομα.... Αν είστε λίγοι ή ακόμη και ζευγάρι, μπορεί να βρεθείτε να τρώτε στο ίδιο τραπέζι με άλλους 15.. (ευκαιρία για γνωριμίες). Εκεί εγώ έκανα κράτηση 40 μέρες πρίν και το έκλεισα όλο για την ομάδα μου (Hellenic skimania).

Το μέρος σε συναρπάζει....Έχεις δύο επιλογές...η μία να παρκάρεις στο πάρκινγκ P3 στην αρχή της val Federia και να πας με τα πόδια από το δασικό δρομάκι για 2500μ. θαυμάζοντας τη χιονισμένη φύση και ....η άλλη επιλογή να προχωρήσεις παράνομα μέσα στον δασικό δρόμο με το αυτοκίνητο μέχρι μετά το εκκλησάκι της Παναγίας addolorata και μετά με τα πόδια σε μια έντονη ανηφόρα για 300 μέτρα  φτάνεις στον πολυπόθητο προορισμό σου ..Όπως και να χει όλη η διαδικασία, μαζί και το φαγητό, είναι εμπειρία ζωής..!!

Tο δείπνο ξεκινάει με ένα prosecco για το "καλωσήρθατε" και ο Leo  φέρνει πιάτα, εσύ δεν παραγγέλνεις τίποτα. Οτι έχει φέρνει και συ απλά δοκιμάζεις και τρώς. Ορεκτικά ...tagliere από ποικιλία τυριών και tagliere από ποικιλία αλλαντικών που τα φτιάχνει αυτός ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΑΛΛΟΥ, ΣΕ ΑΛΛΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΕΝΝΟΩ.. Προϊόντα από τις αγελάδες του...300 κεφάλια έχει, που βόσκουν όλο το καλοκαίρι στα αλπικά λιβάδια της val Federia. Ζυμαρικα Pizzoccheri φτιαγμένα με τον δικό του τρόπο, χοιρινά παϊδάκια στην κατσαρόλα με σάλτσα valtellinese και άλλες τοπικές και δικές του επινοήσεις που αφήνουν ιδιαίτερες αναμνήσεις στον ουρανίσκο σου...Το τέλος συνοδεύεται πάντα με grappa που φτιάχνει αυτός από τους καρπούς των ελάτων και από φαρμακευτικά βότανα της περιοχής

    

Δεν θα περιγράψω άλλα εστιατόρια, αφού όλα τ άλλα είναι το ίδιο καλά αλλά όχι ιδιαίτερα όπως τα προηγούμενα δυό...Τελικα όπου και να πάς δεν θα μείνεις παραπονεμένος.

Το Livigno προσφέρει πολλά, κάνεις υπέροχες ολιγοήμερες διακοπές, έχει κίνηση, μαγαζιά με πολλές προσφορές σε όλα τα είδη, έχει "νυκτερινή" ζωή, έχει πίστες για όλα τα γούστα, έχει ομορφιά, έχει κρύο και καλή ποιότητα χιονιού, είναι σχετικά φτηνό σε σύγκριση με άλλα χιονοδρομικά των Αλπεων αυτού του μεγέθους, έχει καλή τιμή στα skipass, καλό και καινούργιο εξοπλισμό στις ενοικιάσεις σκι και snowboard, φθηνά καύσιμα  λόγω του ότι όλο το χωριό είναι duty free..Το μόνο κακό του είναι ότι χειμώνα καλοκαίρι δεν "πέφτει καρφίτσα". Οι καλύτερες εποχές χωρίς πολύ λαό είναι η αρχή της χιονοδρομικής  σεζόν (τέλος Νοέμβρη μέσα Δεκέμβρη) και στο τέλος (μέσα Απρίλη με μέσα Ιουνίου).... 

  Υποσημείωση: για τις κυρίες καλλυντικά duty free, οπωσδήποτε αγορά σε ευκαιρίες σκι, και επίσκεψη στα στοκατζίδικα  της Timberland.. 

   Το Livigno είναι εκεί και σας περιμένει...Αθήνα - Μπέργκαμο με Ryanair, νοίκιασμα αυτοκινήτου και μετά από 3μιση ώρες είσαι στον παράδεισο...!! Τιμές για ένα τριήμερο, από 300 ευρώ το άτομο με φαγητό,χωρίς σκι ..Για σκιέρ,σύν 150 ευρώ παραπάνω ...

Val di Fassa...Pozza di Fassa .....έρωτος η συνέχεια....by Tassos Lamprou

Συνεχίζοντας το ταξίδι μας κατά μήκος της κοιλάδας di Fassa, η αμέσως επόμενη χιονοδρομική στάση είναι το χωριό Vigo di Fassa  και Pozza di Fassa.Τα δυο χωριά, αν και είναι δύο διαφορετικά μέρη, είναι ενωμένα, οπότε δεν καταλαβαίνεις ουσιαστική διαφορά.Νομίζω όμως οτι το κέντρο της χιονοδρομικής ζωής και τής ομορφιάς είναι η Pozza.

Το χωριό βρίσκεται στα 1330 μέτρα, ανήκει στο χιονοδρομικό κέντρο του Dolomiti Superski, και μαζί με το Vigo di Fassa και το Pera di Fassa αποτελούν την ζώνη του ski area Pozza-Pera-Vigo-Catinaccio. Η πλευρά πού αξίζει για τους  χιονόφιλους δεν είναι η πλευρά του Catinaccio, αλλά η απέναντι πλευρά που κυριαρχεί στο κέντρο του χωριού της Pozza, το monte Buffaure, με δύο πίστες που κόβουν την ανάσα και δίνουν μια εκπληκτική θέα στο χωριό και την απο πίσω πλευρά που , αφού διασχίσεις με τα σκί σου την Val Giumela, φτάνεις στην conca del Ciampac,απο όπου,μέσω της ομώνυμης μαύρης πίστας Ciampac, φτάνεις στην Alba di Canazei, όπου εκεί με την ολοκαίνουργια μεγάλη καμπίνα Alba Col Dei Rossi, ανεβαίνεις και τσουλάς για το Canazei και έπειτα για την  φημισμένη Sella Ronda και την κοιλάδα της Gardena (val gardena).

Pozza απο το monte Buffaure

Οι τοπικές πίστες του σκί είναι 16 σε αριθμό και έχουν συνολικό μήκος 26 χιλιόμετρα.

Αξία ανεκτίμητη...η νυχτερινή πίστα Alloch, πού σε μαγεύει απο την στιγμή που θα την πρωτοδείς φωταγωγημένη, αν φτάσεις στο χωριό νύχτα. Αν είσαι μπροστά της στην αρχή της λειτουργίας της, δηλ. στις 19.00, τότε μάλλον δεν θα θελήσεις να κάνεις το check in στο ξενοδοχείο σου...θα τους αφήσεις να περιμένουν για μετα τις 22.00 που σβήνουν τα φώτα. Η πίστα, είναι αποκλειστικά αγωνιστική, δεν ανοίγει το πρωί για το κοινό, ειναι στάδιο αγώνων για το παγκόσμιο κύπελλο αλπικού σκί junior και εθνικών αγώνων ειδικού και γιγάντιου σλάλομ,  δεν έχει μεγάλο μήκος, μόνο 982 μέτρα, ξεκινά απο τα 1690 μ. και φτάνει στα 1330 μ.,μέσα στο χωριό. Είναι μέσης/υψηλής δυσκολίας, η πιό "εύκολη" κλίση είναι 27% πιό ψηλά και η υπόλοιπη  μέχρι λίγο πρίν το τέλος είναι 49% ....ΘΑΝΑΤΟΣ...Γι αυτό και καλό θα ήταν, όποιος έχει σκοπό να δοκιμάσει την αντοχή του στην συγκεκριμένη πίστα, ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΦΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΡΙΝ, γιατι η καταβολή δυνάμεων είναι μεγάλη και δύσκολα  μπορεί να την κατέβει κάποιος με ΑΝΕΣΗ πάνω απο 3-4 φορές...

Η πιό υπέροχη κόκκινη πίστα της περιοχής, είναι η Panoramica, όνομα και πράγμα..!!Ξεκινά απο τα 2050 μέτρα, απο το καταφύγιο Baita Cuz, και έχει μήκος 5000 μ. και υψομετρική 725 μετρα. Η πίστα που έκανε όχι μόνο εμένα, αλλά και όλους τους φίλους της ομάδας, να ερωτευθεί αυτό το μαγικό μέρος. Λίγο επίπονη στην αρχή, μετά γίνεται η πίστα που θα ήθελε να τρέξει κάθε χιονοδρόμος, ακόμη και ο αρχάριος, με καλή κλίση, τόσο όσο χρειάζεται για να αποκτήσεις μια υψηλή ταχύτητα, χωρίς περιορισμένο πεδίο, χωρίς σαμαράκια, μέσα στα έλατα,  σε μια διαδρομή που κόβει την ανάσα απο ομορφιά, μυρωδιές και φρεσκάδα....Τρέχεις όσο μπορείς, οδηγώντας παράλληλα και με μεγάλες γωνίες τα πέδιλα σου, χωρίς να διατρέχεις κίνδυνο, αφού στο τέλος η πίστα γίνεται ομαλή και εύκολη, περνώντας δίπλα απο ποταμάκια, ξύλινα καταφύγια, εκκλησάκια και παραδοσιακά εστιατόρια, για να φτάσεις στο κέντρο του χωριού, μπροστά απο την τηλεκαμπίνα Buffaure...
https://www.facebook.com/tassos.lambrou/videos/10156130767421589/?t=11

Η απόλαυση όμως δεν τελειώνει εδώ...Δύο κουραστικές αλλά απολαυστικές μαύρες απλώνονται στο monte buffaure και στο απο πίσω monte ciampac, ξεδιπλώνονται μέχρι τα κέντρα των δύο χωριών, με επίσης πανόραμα που κόβει την ανάσα...
     Η B1 Vulcano, οδηγεί στο κέντρο της Pozza μετά απο 2.200 μέτρα εξουθενωτικής κατάβασης, σε κλίσεις απο 30% στήν αρχή της και 58% στην υπόλοιπη διαδρομή της, με πλάτος 40 μέτρων και υψομετρική πάνω απο 700 μέτρα.Πίστα χωρίς ιδιαίτερες στροφές, σχεδόν ευθύγραμμη και σχεδόν πάντα ψιλοπαγωμένη, αφού το υπόστρωμα είναι απο τεχνητό χιόνι.

Η δεύτερη και καλλύτερη μαύρη είναι η Ciampac (del Bosco).Πραγματικά μια πίστα που μπορείς να την "κάνεις" κι όλη μέρα!! Υπέροχες κλίσεις, φιδίσιο σώμα με απλωτές στροφές, πάντα παγωμένη αλλά με πολύ καλό κράτημα,κουραστική αλλά όχι υπερβολικά.Οτι καλλύτερο για να μείνεις όλη μέρα όταν το χιονοδρομικό έχει κόσμο, γιατί εκεί πάνε πολύ λίγοι. Με μήκος 2550μ.,πλάτος 40μ. και υψομετρική γύρω στα 700, έχει πιστοποίηση FIS και γίνονται αγώνες παγκοσμίου κυπέλλου.Η πίστα σε κατεβάζει στην Alba di Canazei, όπου απο κεί παίρνεις το συνδετικό για Canazei και απο εκεί για Val Gardena , Arabba, Corvara και τα λοιπά....

                           

Που τρώμε για βράδυ???
  Σίγουρα, δεν τρώμε όπου νάναι και όπου βρούμε.Τέτοια μέρη δεν τα επιλέγεις μόνον για το σκί..Το φαί εδώ είναι όπως είδαμε και στην Μοένα ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ! Πάντα επιλέγεις εστιατόρια baite ή malghe (ξύλινοι παραδοσιακοί στάβλοι που έχουν μετατραπεί σε τυπικά εστιατόρια. Ετσι καταλαβαίνεις ότι βρίσκεσαι εκεί που βρίσκεσαι, αλλιώς θα μπορούσες και να ήσουν κι αλλού....Και επειδή όταν  γνωρίζεις πολλά αρχίζουν και σ' αρέσουν τα περίεργα και τα ιδιαίτερα, θα προτείνω οπωσδήποτε την malga alloch. Με τα πόδια 20 λεπτά απο το κέντρο του χωριού,δεν πάει εύκολα αυτοκίνητο, εκτός αν είναι τζιποειδές, ο δρόμος είναι χώμα με κομμάτια πάγου και δεν θα πρέπει να ρισκάρετε.Παράλληλα με το δρόμο έχει μονοπάτι σηματοδοτημένο, που ανεβαίνει δίπλα απο την αγωνιστική πίστα alloch, μέσα στα έλατα και σε περνάει μπροστά απο το στάβλο τους που εκτρέφουν αγελάδες.Τη νύκτα είναι εντυπωσιακά γιατί το μονοπάτι είναι θεοσκότεινο, στην αρχή του υπάρχουν κάτι ξυλόγλυπτα αγαλματάκια με πολύ χαμηλό φώς, στην υπόλοιπη διαδρομή έχεις μόνο τα χαμηλά φώτα του χωριού, και όταν πλησιάζεις τον σταύλο, το καταλαβαίνεις απο την έντονη μυρωδιά και τα καμπανάκια ανακατεμένα με τα μουγκρητά των ζώων ...Η baita ειναι μικρή, δεν χωράει το χειμώνα μέσα πολλά τραπέζια, και γι αυτό πρέπει όπωσδηποτε να κλείσεις τουλάχιστον 10 μέρες πριν.
Οι ιδιοκτήτες είναι ένα συμπαθέστατο νεαρό ζευγαράκι που μαγειρεύει  Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Α και μόνο απο τα δικά τους προιόντα. Νοστιμότατα και φρέσκα αλλαντικά, τυριά δεν το συζητάω,και γλυκά να θές να τα φάς όλα.Το χύμα κόκκινο κρασί τους είναι ένα τιμιότατο cabernet και ανταγωνίζεται άνετα τα εμφιαλωμένα.Tagliere με salumi e formaggi misti (μίξ αλλαντικών και τυριών), οτιδήποτε σε κρέας δεν το αφήνουμε, πολλά άγρια φρέσκα μανιτάρια με ταλιατέλες ή σκέτα, κρεμώδη γλυκά με δικό τους γάλα και σαντιγύ και οπωσδήποτε το δικό τους στρούντελ !!! http://www.lavacanegra.it/

Ενα άλλο εξαιρετικό εστιατόριο βρίσκεται στο κέντρο της Pozza, δίπλα στο ποτάμι, το Vecchio Mulino (ο παλιός νερόμυλος).Μεγάλες μερίδες, νοστιμότατα φρέσκα σπιτικά ραβιόλι, καλοψημένο στον φούρνο μπούτι χοιρινού, ζυμαρικά παραδοσιακά με αγριοκάτσικο των άλπεων και για γλυκό κρέμα βανίλια με φρούτα του δάσους και κρέμα βανίλια με κάστανο και καραμέλα.Τιμές γύρω στα 30 με 40 ευρώ.

Εστιατόρια, πάντως υπάρχουν πολλά και καλά...απλά αυτά είναι αυτά που έχω επιλέξει και θα ξανάτρωγα ευχαρίστως άλλες Χ φορές....Θα δώσω και ένα τρίτο, που είναι στο κέντρο του  Vigo di Fassa και παρόλο που είναι αρκετά τουριστικό, αξίζει πραγματικά τον κόπο.Εμείς πάντως τρώμε εκεί πολύ καλά...Είναι το El Tobia'..Οτι και να πάρεις είναι υπέροχο, παραδοσιακή κουζίνα ladina και trentina, τα έχει όλα και συμφέρει...Κουνέλι στην κατσαρόλα αρωματισμένο με βότανα του δάσους, υπέροχα παϊδάκια ελαφιού, νόστιμη κριθαρόσουπα και κρεμυδόσουπα.Τιμές καλές, χαρακτηριστικά γρήγορο σέρβις και προσωπικό συμπαθέστατο...Οτι καλλύτερο για μια ξεκούραστη και όμορφη βραδιά με φίλους...

Τελειώνοντας  το οδοιπορικό στην Pozza, θα αναφερθώ επιγραμματικά σε κάποιες χρήσιμες ακόμα πληροφορίες για τούς επισκέπτες χιονόφιλους.

. Πληροφορίες για την χιονοδρομία στη ζώνη του Catinaccio στο Vigo di fassa δεν έχω δώσει, γιατί για μένα δεν έχει ενδιαφέρον...το συγκεκριμένο κέντρο είναι αποκομμένο απο την υπόλοιπη ενιαία ζώνη των πιστών του dolomiti superski, έχει 18 χιλιόμετρα πιστών, δηλαδή λίγο περισσότερα απο τον Παρνασσό, οι πίστες είναι τις περισσότερες ώρες στη σκιά, είναι κοντές σε σχέση με τις υπόλοιπες των Δολομιτών, αξίζουν μόνο, μια καλή αλλά μικρή μαύρη η Alberto Tomba (γιατί εκεί έκανε τις προπονήσεις του ο Tomba), και μια μεγάλη και καλή κόκκινη, μήκους 4.500 μέτρα, η  La Thoeni, που ξεδιπλώνεται απο τα 2.100 μ. έως τα 1350 μ. στο κέντρο του Vigo.
https://www.catinacciodolomiti.it/en/skiing-on-the-catinaccio-rosengarten/
. Για τους φίλους που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς νυχτερινό σκί θα δημιουργηθεί ένα φυσιολογικό ερώτημα. Πότε θα φάνε για βραδυνό, αφού η νυχτερινή ανοίγει στις 7 και κλείνει στις 10μμ και τα εστιατόρια κλείνουν κουζίνα στις 10. Εδώ υπάρχουν 2 λύσεις....ή φεύγεις μισή ωρίτσα νωρίτερα με βαρειά καρδιά....ή ...πάς σε pizzeria για πίτσα και μπύρες...Μια κοντινή στη Pozza, είναι η pizzeria Winkler, ή ... η καλλυτερότερη όλης της περιοχής της Val di Fassa, η pizzeria-pub Goofi στο χωριό Soraga, 5-6 λεπτά με το αυτοκίνητο απο την Pozza.Υπέροχο μαγαζί, με ωραίο κόσμο, γευστικότατες πίτσες και σαλάτες και απο μπύρα οτι  τραβάει η ψυχή σου. http://www.pizzeriavaldifassa.it/
. Λεπτομέρειες για τις παραδοσιακές συνταγές της περιοχής, έχω δώσει στο προηγούμενο post που αναφέρεται στον..έρωτα με την πρώτη ματιά, στην Moena.
. Χρήσιμα links για την περιοχή:
             https://www.fassaski.com/en/buffaure/
             https://www.visitfassa.com/en/ski-area-ciampac-buffaure/
             https://www.dolomitisuperski.com/en/Experience/Ski-areas/Val-di-Fassa